Zojuist is het nieuwe nummer (38) van het tijdschrift nY verschenen, met daarin ‘Een gebroken elegie voor een ovoïde sfeer’. Het is een achtdelige tekst van de Amerikaanse schrijver en beeldend kunstenaar Quintan Ana Wikswo, die exclusief in nY verschijnt en door mij is vertaald. Een lyrisch stuk dat recht in de afgrond kijkt van de nasleep van een mensenrechtencatastrofe: de onmogelijkheid tot vergeten, tot herinneren, tot vergeven, tot vergelden, tot ritualiseren en juridificeren. Een tekst als een wond.

Meer info hier. En hier vindt u de introductietekst van het nummer. U kunt het nummer hier bestellen (het gaat om nummer 38, dat vult u in op het formulier), of het kopen bij de betere boekhandel (een lijst met verkooppunten vindt u hier).

Wikswo is de auteur van twee hoogst originele, intense, lyrische boeken: The hope of floating has carried us this far (2015) en A long curving scar where the heart should be (2017). Daarnaast is ze performer en beeldend kunstenaar. In 2013 besteedde ze met haar solotentoonstelling Sonderbauten/The special block in het Joods Museum in Berlijn aandacht aan wat er in de meeste Holocaust-gedenkingsrituelen en -monumenten vergeten/toegedekt wordt: de gedwongen prostitutie van Joodse vrouwen in concentratiekampen. Kern van deze tentoonstelling was een reeks foto’s, waarover u Wikswo kunt horen spreken in een aflevering van de podcast Too Much Information van Benjamen Walker (beluister hier, vanaf 25:30, maar de hele aflevering is erg mooi).