Tadeusz Różewicz – nieuwe gedichten

Ik kwam erachter dat er in 2007 een boekje is verschenen in de VS met nieuwe gedichten van de Poolse geweldenaar Tadeusz Różewicz (de grote inspirator van Milosz, Szymborska, Zagajewski, etc., 90 jaar inmiddels) van na They came to see a poet en De rest is zwijgen zeg maar… Het boekje heet New Poems en is vertaald door Bill Johnston.
De gedichten zijn even geweldig als de rest van zijn werk, even naakt en soms heel erg actueel (pijnlijk actueel soms, zelfs) en in een mix van bewondering en arrogantie heb ik er een paar van vertaald. Vanuit de Engelse vertaling dus. Zie het als aanmoediging voor Karol Lesman om zich er eens op te werpen.
———————————-
filosofen

“Das Wesen der Wahrheit
Ist die Freiheit”
schreef Martin Heidegger
in 1930
toen sloot hij zich aan
bij de Nazipartij
“Hampelmann der Nazis”
werd hij genoemd
door de rechtschapene onder de filosofen
Karl Jaspers

maar ook hij had het mis
toen hij tegen Hannah Arendt zei
die doodsbang was door Hitlers overwinning
“Das Ganze ist eine Operette
Ich will kein Held in einer Operette sein”
H.A. emigreerde…
en hij en zijn Gertrud
zijn Joodse vrouw
beseften
dat dit geen operette was

een kristallen nacht viel
over Duitsland en over Europa
toen de verduisterende sterrenhemel
toen de dood van de moraal

—————-

waarom schrijf ik?

soms verhult “leven”
Dat
wat groter is dan het leven

Soms verhullen bergen
Dat
wat voorbij de bergen is
dus moeten de bergen worden verzet
maar ik ontbeer de benodigde
technische middelen
en de kracht
en het geloof
om bergen te verzetten
dus zul je het niet zien
nooit
weet ik
en dat is waarom
ik schrijf

—————

ik ben geboren als neushoorn
met dikke huid en een hoorn op mijn neus

ik wilde een vlinder worden
maar men zei me
dat ik een neushoorn moest zijn

toen wilde ik veranderen in
een zangvogel een ooievaar
maar men zei me dat dat niet mogelijk was

ik vroeg waarom – het antwoord was
omdat je een neushoorn bent

ik wilde een aap zijn
zelfs een papegaai!

maar men zei… NEE

ik droomde van
een zachte roze huid
een klein neusje, als Cleopatra

maar men wees me erop dat
ik heel heel dikke huid heb
en dat je aan mijn hoorn kunt zien wat ik ben

je was een neushoorn en je zult een neushoorn blijven
tot je laatste snik

This entry was posted in Poëzie, Weblog. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>