Op deRecensent.nl: ‘Wie naar het licht verlangt, zit in het donker’ (over ‘Sings Christmas Carols’ van Mark Kozelek)

Standard

‘Het is alsof Kozelek je in dat eerste Charlie Brown-nummer geruststelt: je mag dit positivisme vreselijk vinden, al dat gelul over licht, terwijl je in de duisternis zit – ik zit ook in de duisternis. Zo zingt hij de liedjes ook: lijzig, vermoeid haast, net iets te langzaam, soms zelfs net niet op toon. En warempel: alles krijgt nieuwe betekenis. Meteen in het tweede nummer is het raak. Het is ‘Do you hear what I hear?’ en Kozelek zingt: ‘A child, a child, sleeping in the night/ He will bring us goodness and light/ He will bring us goodness and light’. In een vastgedraaide traditie en de verplichting tot gezelligheid, positiviteit en samenzijn, zingt men deze regels vanuit het verplichte licht. Dan slaan ze dood in zelffelicitatie. Kozelek doet het anders. Hij zingt ze vanuit de duisternis.’

Mark Kozelek bracht onlangs een kerstplaat uit: Sings Christmas Carols. Daarover schreef ik een essay, dat nu op deRecensent.nl te lezen is.

Op deRecensent.nl: ‘I wanna be your drum instructor’ (over de film Whiplash)

Standard

“Fletcher tergt Andrew tot het uiterste, en dat levert spectaculaire verbale en muzikale tweegevechten op, die soms een klein beetje aan het eerste deel van Stanley Kubricks Full Metal Jacket doen denken. Het leidt tot de ondergang van zowel Andrew als Fletcher, en uiteindelijk tot hun beider wederopstanding. Het resultaat: Andrew bereikt te status van genie. Wellicht niet op fraaie wijze, wellicht met hier en daar wat slachtoffers, maar, zo lijkt de film de willen stellen, dat is het waard. Hoe hadden we anders Charlie Parker gehad?

Ware het niet dat dat verhaal van Parker niet klopt. Dat is op zich niet erg – het is niet verboden fictie te gebruiken in een film – maar de manier waarop het verhaal over Parker wordt verwrongen, zegt ook iets over Chazelles verwrongen ideeën over creativiteit die ten grondslag liggen aan Whiplash.”

Lees het stuk op deRecensent.nl.

Vertaling Morani Kornberg-Weiss op Samplekanon

Standard

Enige tijd geleden las ik een stuk van de Amerikaanse dichter Joe Hall over Dear Darwish, het debuut van de Israelisch/Amerikaanse dichter Morani Kornberg-Weiss. Daarin richt zij zich in brieven en gedichten (en alles daar tussenin) tot de grote Palestijnse dichter Mahmoud Darwish. Een moedig en breekbaar boek, dat ik in één ruk uit las. Kornberg-Weiss is na haar dienst in het IDF literatuur gaan studeren in Tel Aviv, maar moest naar Amerika uitwijken om zich te kunnen verdiepen in de lyrische traditie rondom het Israelisch-Palestijns conflict. Ik vertaalde enkele gedichten uit Dear Darwish, en die zijn nu te lezen op Samplekanon.

Nieuw Halverwege Chapbook: ‘Het omgekeerde van een pose’ van Anne Becking. Bestelbaar tot 17 november

Standard

Met Halverwege Chapbooks geef ik kleine dichtbundeltjes uit. Volledig vrij van verkoop- of subsidiedruk, want de chapbooks financieren zichzelf, doordat ze maar een beperkte tijd en alleen op vooruitbetaling te krijgen zijn (al zijn er ook een aantal fijne boekhandels die ze afnemen, en waar ze dus achteraf beperkt ook nog te krijgen zijn). Na een jaar stilte is zojuist de bestelperiode van start gegaan voor het zevende chapbook in de reeks: Het omgekeerde van een pose van Anne Becking. Dit wordt Beckings eerste publicatie op papier. In twaalf gedichten speelt ze met naaktheid, bedekking, lichamelijkheid, relatie, dans en mode. Mis het niet. Zie halverwegechapbooks.nl voor meer informatie, en lees daar ook het prachtige eerste gedicht uit het chapbook.

Interview met Edwin Fagel in Poëziekrant: ‘God is niet dood. Wij roepen haar in het leven’.

Standard

Zojuist verschenen in Poëziekrant: mijn interview met Edwin Fagel over zijn derde bundel nul. Een gesprek over de verbeelding, het Sublieme, extase, vernietiging, ritueel en dood. Over John Lennon, Mark Chapman en Volkert van der Graaf. Over Thomas Blondeau, aan wie Fagel in nul een lang gedicht wijdde. En over de vrouwelijke God: ‘God is… niet dood. Omdat wij er nog zijn en we God niet alleen nodig hebben, maar ook actief in het leven roepen. (…) Voor mij is God vrouwelijk, want ik kan me alleen voorstellen met een vrouw in een dergelijke intense relatie te staan.’

Liza de Rijk maakte er een geweldige queer-foto bij.

Lees en kijk in het oktobernummer (6, 2014) van Poëziekrant.

De vrijheid en de toekomst

Standard

UPDATE: Frénk van der Linden schreef een korte reactie op dit stuk. U vindt het, samen met mijn respons, in het naschrift.

Een paar dagen geleden werd de Syrisch/Palestijnse dichter Ghayath Almadhoun geciteerd in De Wereld Draait Door. Frénk van der Linden, die hem enige tijd daarvoor had geïnterviewd voor het NCRV-programma Altijd Wat, greep toen hem werd gevraagd naar de betekenis van de Amerikaanse aanval op ISIS terug naar een van zijn uitspraken. Omdat Damascus de oudste stad ter wereld was, zijn alle steden erna er afspiegelingen van, en dus, zo citeerde Van der Linden Almadhoun, zal er “geen vrede voor de mensheid zijn, als er geen vrijheid komt in Damascus, de oudste stad ter wereld.”

Ik fronste mijn wenkbrauwen. Vrede? Vrijheid? Daar had Almadhoun toch niet over gesproken? Toen ik het interview nog eens terugkeek, bleek dat inderdaad. Almadhoun had niet gezegd dat er zonder Damascus geen vrede is, en ook niet dat er voor wereldvrede vrijheid in Damascus zou moeten komen. Hij had gezegd dat hij zonder Damascus geen toekomst zag. Dit waren zijn precieze woorden: Continue reading

‘Wij, buitenstaanders’, essay over de film ‘Bird People’ op deRecensent.nl

Standard

Op deRecensent.nl is gisteren mijn essay ‘Wij, buitenstaanders’ gepubliceerd, over de film Bird People van Pascale Ferran. Over de sigaret als tegenhanger van de iPhone.

‘Hoezeer ons leven wordt gereguleerd, en wat dat betekent, daarover gaat Bird People. De vele sigaretmomentjes in de film zijn de momenten waarop de personages even uit het door henzelf en door anderen gecreëerde (vaak maatschappelijke) monster dat ze in de greep heeft stappen, en heel even “vrij” zijn. (…) En ook Audrey ondergaat een verandering als ze besluit om stiekem, tegen de regels in, in een van de kamers die ze schoonmaakt een sigaret op te steken. Ze houdt de sigaret door een kier in het raam buiten de kamer waar de orde heerst die zij moet bewaken. Kortom: om te kunnen gaan roken moet je naar buiten, moet je buiten de ruimte gaan staan waar de regels gelden.’

Lees het stuk op deRecensent.nl.

Laatste deel van ‘Ontmoetingen op papier’ op Hard//Hoofd

Standard

Vandaag is het laatste deel van de achtdelige reeks ‘Ontmoetingen op paper’ – over mijn ervaringen als boekverkoper – verschenen op Hard//Hoofd.

“Het alternatief is namelijk dat je verlangt dat de hele wereld als jij is, en dat is een garantie op erg veel teleurstellingen. Dan loop je het gevaar een bittere oude man (of vrouw) te worden. Dan ga je dingen schrijven als: “Boekverkopers zijn (…) hoeders van een cultuur die waar ze bij staan aan het instorten is.” Dan word je als Bernard Black van de Britse sitcom Black Books, die een boekwinkel heeft waar voor het raam in de deur een bordje hangt waarop aan beide zijden ‘closed’ staat.”

Lees het stuk op Hard//Hoofd.

Binnenkort verschijnt ‘Weg van Damascus’ van Ghayath Almadhoun

Standard

cover_weg-van-damascus_hrEr gaat een Nederlandstalige bundel verschijnen van een heel grote dichter, namelijk Ghayath Almadhoun: Weg van Damascus. Ik mocht vorig jaar met hem werken bij het literatuurfestival Read My World, waarvoor ik een programma maakte waarin hij samen met Willem Jan Otten voorlas. Nu mag ik in deze bundel met een nawoord in zijn grootse schaduw staan. Djûke Poppinga maakte uitstekende vertalingen van Almadhouns veelzijdige, virtuoze, indringende en ronduit geniale poëzie. Koop dit boek. Niet omdat het “actueel” is, dit werk van deze Palestijnse Syriër uit Zweden, hoewel het dat óók is. Maar vooral omdat er een poëtische stem in spreekt die alle marketing, alle politiek, alle toe-eigeningen, alle blurbs en alle oorlogen zal overleven. Enne… koop het bij de lokale boekhandel. Niet om de lokale boekhandel, maar om Almadhoun en Uitgeverij Jurgen Maas te helpen. Door bij de lokale boekhandel te kopen, zorg je ervoor dat het boek ook daadwerkelijk in de fysieke wereld aanwezig zal zijn, en niet alleen in een of ander magazijn, zodat nietsvermoedende mensen het nietsvermoedend kunnen oppakken en onvoorzien in vervoering kunnen raken door deze poëzie.